Er is een beeld uit de Bijbel dat me steeds weer raakt: tien mensen, allemaal met een lamp in hun hand, wachtend in de nacht. Het verschil tussen hen was niet zichtbaar aan de buitenkant. Ze leken allemaal klaar. Maar toen het moment daar was, bleek het verschil allesbepalend. Vijf hadden olie. Vijf niet. Olie: een beeld van de Heilige Geest. We zeggen graag dat de Heilige Geest een gave is. Dat klopt. Hij is genade, onverdiend, vrij gegeven. Maar ergens zijn we ook iets kwij

Dan ben je ergens en verteld iemand over zijn zoon van achter in de 20 die ineens iets onder de leden heeft waardoor hij niks meer kan. Van het leven een 10 naar een 1. Op de 1 of andere manier raakte me dit zo, gaf God mij zo'n stuk bewogenheid voor deze jongen dat ik een paar dagen later niet anders kon dan hem te bellen om een afspraak te maken om langs te komen. Bij hem op bezoek gegaan. In de "het leven is een 10" situatie deed het geloof hem niet zoveel meer en zat God

In de evangeliën lezen we: “En grote menigten volgden Hem, en Hij genas hen allen.” (Mattheüs 12:15) Dat roept een eerlijke vraag op: Als wij Hem volgen en in Zijn Naam bidden, waarom zien wij dan niet altijd hetzelfde? Jezus Zelf geeft een belangrijk inzicht: “De Zoon kan niets van Zichzelf doen, tenzij Hij dat de Vader ziet doen; want wat Die doet, dat doet ook de Zoon op dezelfde wijze.” (Johannes 5:19) Hij leefde en handelde in volmaakte eenheid met de Vader. Zonder beper

Het is een tekst die hoop geeft. Veel christenen verbinden er direct een conclusie aan: Jezus droeg onze zonden én onze ziekten, dus genezing is altijd gegarandeerd. Maar wat zegt de Bijbel nu echt? Over de zonde is de Schrift volstrekt duidelijk. Aan het kruis is zij definitief weggedragen. “Zie, het Lam van God, dat de zonde der wereld wegneemt” (Evangelie naar Johannes 1:29). Onze schuld is uitgewist (Kolossenzen 2:14). Dat is juridisch afgehandeld. Wie tot Christus komt,

Er is iets fascinerends aan groot leiderschap. Mensen die spreken met vuur, die beweging brengen, die anderen in beweging zetten. In elke generatie staan zulke figuren op: visionair, overtuigend, ogenschijnlijk onvermoeibaar. En vaak gebeurt er ook écht iets goeds door hen heen. Mensen worden geraakt, geïnspireerd, geactiveerd. Maar juist daar schuilt een oud en bekend risico. De Bijbel is opvallend nuchter over leiderschap. Niet indrukwekkend, maar doorzichtig. Niet onaantas

Uren dagen maanden jaren vliegen als een schaduw heen, de tekst van een oud lied wat in mijn jeugd werd gezongen op oudejaarsavond in de kerk in mijn geboorteplaats. Een lied dat je aanzet tot nadenken over het afgelopen jaar. Voor wat betreft werk, gezin, maar ook op welke momenten was God merkbaar er bij in 2025. Als je dan moet zeggen: ik heb het afgelopen jaar heel wat afgetobd maar kan eigenlijk geen moment aanwijzen dat God er bij was. Ik deed mijn ding, ging ’s zondag

Iedere december klinkt weer dezelfde vraag: “Wat wordt het woord voor het nieuwe jaar?” “Wat gaat God doen in 2026?” Maar misschien hebben we minder nieuwe profetieën nodig en meer oude gehoorzaamheid. God roept ons zelden op om vooruit te kijken, maar wel om stand te houden. Om Hem te volgen waar we nu zijn, in het vaderland, de stad en de gemeenschap waar Hij ons geplaatst heeft. En juist daar wordt onderscheid gevraagd. We leven in een tijd waarin dwaling zich vermomt als

De laatste tijd een aantal toespraken beluisterd van Martin Luther King. Wat kon die man op zo’n manier getuigen van Diegene waar hij op vertrouwde en op de ongelijkheid tussen blank en zwart dat het je raakt tot op het bod. 1 van zijn toespraken zette me aan het denken over mijn eigen leven. Op een gegeven moment is er een aanslag op zijn leven geweest die hij ternauwernood overleefde. De doktoren hadden tegen hem gezegd: als U had gehoest had u het niet na kunnen vertellen.

Niet alleen. Zaken in haar huis aan het opmeten bij dame die vertelde dat haar op leeftijd zijnde vriend ernstig ziek is, en ze druk doende is met hem te verzorgen. Uiteraard ga ik dan niet zeggen: rot voor je… Iets in mij gaat dan borrelen dat ik moet vertellen dat ze er niet alleen voor hoeft te staan. Ik vroeg haar of ze geloofde. Dit bevestigde ze. Ze vond het lastig iets van de levende God te ervaren in deze moeilijke situatie. Ik vroeg haar of ze dit bij God neerlegde.

Groot geworden in een behouden eeuwen oude kerk. Een Ds. die een grote voorliefde had voor Johannes de Heer en Negro Spirituals. Mijn moeder speelde nagenoeg iedere zondag op het orgel, en deelde deze voorliefde. Tekstueel waren deze liederen voor mij chinees 2.0. Vaak best wel mooie melodieën, lekker meezingen, maar het deed me nagenoeg niets. En dan word je ouder en komen in de stormen des levens van jou of anderen die oude liederen weer boven borrelen. Bijzonder hoe of dat

Geloven. Op bergen en in dalen, ja overal is God zegt dat aloude lied. Voor veel mensen is God een stevig houvast in het leven. Maar als het leven voort kabbelt, we zondags naar de Kerk gaan, een beetje lief zijn voor iedereen, dan kan het geloofsleven wel eens op een laag pitje blijven branden. Je begint wel eens te twijfelen, en bij de stormen des levens vraag je je misschien wel eens af: waar bent U nou? Jaren geleden werd de Variomatic  uitgevonden. Een Nederlandse uitvin

Het thema van de laatste Revivaldienst. Het fundament onder jou bestaan: Jezus Christus. Dit fundament, deze vaste burcht vindt zijn oorsprong in alles wat jij in jou leven met Hem hebt meegemaakt en het onderwijs over Hem vanaf je jongste jaren. Mijmerend over het onderwerp moest ik denken aan het lied "vaste rots van mijn behoud" uit de Hervormde bundel van 1938 die ik zolang ik me kan herinneren meer dan 50 jaren geleden zong in die eeuwenoude Kerk. Vaste rots van mijn b

Het is een vraag die ik vaker krijg: “Bij welke kerk hoor jij eigenlijk?” Het lijkt een eenvoudige vraag, maar voor mij raakt ze aan iets diepers: wat bedoelen we met “kerk”? Is het een gebouw, een organisatie, een gemeenschap, of het Lichaam van Christus zelf? Ik ben niet aangesloten bij één lokale kerk, niet uit verzet of gemakzucht, maar uit gehoorzaamheid aan een roeping die breder is dan een instituut. Mijn hart behoort toe aan de ene Kerk van Jezus Christus, die leeft d

Wanneer er zeer overtuigende sprekers je een ‘nieuw evangelie’ brengen, pas dan een beetje op. Wij zijn dan als rechtgeaarde christen vaak geneigd om gelijk te gaan gooien met krachttermen als ‘valse profeet of leraar’ maar daar slaan we denk ik de plank redelijk mis. De predikers die iets vernieuwends brengen hebben vaak iets specifieks geleerd en zijn daar zo enthousiast over dat ze dit graag aan de hele wereld willen vertellen. Tot zover niets nieuws en ik geloof dat het o