Door Zijn striemen bent u genezen

Het is een tekst die hoop geeft. Veel christenen verbinden er direct een conclusie aan: Jezus droeg onze zonden én onze ziekten, dus genezing is altijd gegarandeerd.

Maar wat zegt de Bijbel nu echt?

Over de zonde is de Schrift volstrekt duidelijk. Aan het kruis is zij definitief weggedragen. “Zie, het Lam van God, dat de zonde der wereld wegneemt” (Evangelie naar Johannes 1:29). Onze schuld is uitgewist (Kolossenzen 2:14). Dat is juridisch afgehandeld. Wie tot Christus komt, ontvangt vergeving. Punt.

Maar hoe zit het dan met ziekte?

In Jesaja 53 staat dat de Messias onze ziekten “gedragen” heeft. Het Hebreeuwse woord dat daar gebruikt wordt is nasa. Dat betekent: dragen. Maar dragen betekent niet dat de ziekte juridisch is weggenomen. Het betekent: iemands last opnemen, zich vereenzelvigen met het lijden van een ander.

Dat zien we terug in het leven van Jezus. Mattheüs schrijft dat Jesaja’s woorden vervuld werden toen Jezus zieken genas (Mattheüs 8:16–17) dus nog vóór het kruis. Jezus droeg ziekten door ze aan te raken, door bewogen te zijn, door mensen te herstellen. Hij ging de gebrokenheid binnen.

Aan het kruis droeg Hij onze zonden juridisch. De macht van schuld werd daar gebroken. Daarmee werd ook de basis gelegd voor de uiteindelijke overwinning op ziekte en dood. Maar de volledige uitwerking daarvan zien we pas wanneer God alle dingen nieuw maakt (Openbaring 21:4).

Dat betekent iets belangrijks voor ons vandaag.

Wij mogen bidden voor genezing. We mogen die verwachten als teken van Gods Koninkrijk. Maar we leven nog in de spanning van het “al wel” en het “nog niet”. Niet iedereen wordt nu genezen. Dat ligt niet automatisch aan te weinig geloof. Het betekent dat de voleinding nog komt.

De diepste genezing is dat onze relatie met God hersteld is. Door Zijn striemen is de kloof tussen God en mens overbrugd. Dat is het hart van Jesaja 53.

En in al het andere, in genezing én in lijden blijft dit overeind: Hij draagt ons. Dat is nasa. Dat is genade.