Zaaien is één ding. Maar dan begint het pas!

Deze week kon ik het van de zomer gezaaide gras eindelijk bewonderen. En natuurlijk was ik razend benieuwd naar mijn gras. Deze zomer had ik geploegd, geharkt, gezaaid en zelfs een complete sproeiinstallatie aangelegd. Kosten noch moeite gespaard. Dat gras móést groeien!

En jawel hoor. Overal groen!

Maar wie wat beter kijkt, ontdekt al snel dat groen niet altijd hetzelfde groen is.

Hier en daar zaten nog flinke kale plekken. Het zaad was simpelweg niet opgekomen. Terwijl ik toch echt overal hetzelfde zaad had gestrooid, dezelfde voorbereiding had getroffen en dezelfde hoeveelheid water had gegeven.

En toen moest ik aan Jezus denken.

Wat gebruikte Hij toch prachtige voorbeelden uit de natuur! Neem nou de gelijkenis van de zaaier. Hetzelfde zaad, dezelfde zaaier, maar een totaal verschillende opbrengst. Niet omdat het zaad niet deugde, maar omdat de bodem verschilde.

Precies wat ik nu zag.

Op sommige plekken was de grond zo hard dat het zaad nauwelijks kans kreeg. Op andere plekken groeide het als kool. Sterker nog, daar ontstonden zulke enorme pollen dat ik de grasmaaier erbij moest pakken. Want ook wat goed groeit, heeft onderhoud nodig. Soms moet je zelfs flink snoeien om te voorkomen dat de boel verwildert.

En dan dat onkruid!

Had ik met bloed, zweet en tranen verwijderd. Maar alsof het me wilde uitlachen, stond het alweer vrolijk tussen mijn nieuwe gras.

Ook daar vertelde Jezus over. Het onkruid dat tussen het goede zaad opkomt.

Wat een lessen liggen er toch gewoon in een stukje gras!

Ik herken het allemaal in ons werk bij De Donk Ministries.

We zaaien het Evangelie. Soms op vruchtbare grond, waar mensen zichtbaar veranderen. Soms op keiharde grond, waar het Woord nauwelijks lijkt binnen te komen. Soms schiet iets enthousiast omhoog, maar blijkt er nog weinig diepgang te zijn. En soms steekt het onkruid de kop op waar je dacht dat alles netjes op orde was.

En weet je wat ik leer?

Een zaaier moet niet alleen kunnen zaaien. Hij moet ook kunnen wachten, water geven, verzorgen en soms stevig ingrijpen.

Maar bovenal moet hij blijven geloven in de kracht van het zaad.

Want uiteindelijk ben ik niet degene die het laat groeien.

Paulus schreef het al: ‘Ik heb geplant, Apollos heeft begoten, maar God heeft de groei gegeven.’ (1 Korinthe 3:6)

Dus blijven we zaaien. Ook als de grond hard is. Ook als het onkruid opschiet. Ook als de opbrengst tegenvalt.

En die kale plekken in mijn gazon?

Daar ga ik gewoon opnieuw zaaien.

Want wie stopt met zaaien omdat niet alles opkomt, krijgt uiteindelijk helemaal geen groen gras!