Vrij zijn betekent nog iets anders dan vrij leven

Ik ben bezig met het schrijven van de derde module van De Donk Academy en die gaat behoorlijk diep. We gaan het hebben over de geestelijke wereld, gebondenheid en bevrijding, maar ook over trauma, zonde, familiepatronen en alles wat een mens soms jarenlang met zich mee kan dragen.

Ik geloof dat Jezus werkelijk bevrijdt. Niet alleen als een mooie theologische gedachte, maar ook heel concreet. Er kunnen dingen in een mensenleven zitten die benoemd, beleden of doorbroken moeten worden en soms is het nodig dat anderen je daarbij helpen. Daarom organiseren we aan het einde van deze module ook een bevrijdingsweekend.

Maar tijdens het schrijven realiseerde ik mij opnieuw dat je daar eigenlijk pas halverwege bent.

Want wat gebeurt er daarna?

Je kunt tijdens zo’n weekend oprecht iemand vergeven en een maand later toch weer woedend worden wanneer je diegene tegenkomt. Je kunt breken met een zonde en vervolgens opnieuw worden verleid. Je kunt werkelijk iets bij God hebben gebracht en toch merken dat je lichaam nog reageert op wat je jarenlang hebt meegemaakt. Dat maakt wat er gebeurd is niet ongedaan. Het betekent vooral dat een mens geen computer is die je even reset.

Daarom wil ik onze studenten niet leren om na iedere terugkerende gedachte of worsteling opnieuw op zoek te gaan naar bevrijding. Dat lijkt mij zelfs behoorlijk ongezond. Overal bevrijdingsdiensten bezoeken gaat je niet automatisch dichter bij God brengen. Je kunt zelfs zo afhankelijk worden van de ervaring dat je vergeet waarvoor je eigenlijk werd vrijgemaakt.

De bedoeling is namelijk dat je gaat leven.

Dat je leert om zelf verantwoordelijkheid te nemen voor je gedachten en keuzes, zonde snel in het licht te brengen, mensen te vergeven, gezonde grenzen te stellen en hulp te vragen wanneer dat nodig is. Tegelijk wil ik dat studenten leren dat de geestelijke wereld echt is en dat zij in Christus niet machteloos zijn wanneer er geestelijke strijd ontstaat.

Dat is veel minder spectaculair dan een bevrijdingsdienst, maar volgens mij is het wel waar volwassen christelijk leven voor een groot deel uit bestaat.

Paulus schrijft niet voor niets: “Sta dan vast in de vrijheid waarmee Christus ons vrijgemaakt heeft.” Dat vind ik een prachtige tekst, omdat beide kanten erin zitten. Christus heeft vrijgemaakt, maar vervolgens moet je wel leren om in die vrijheid te staan.

En misschien moeten we daarbij soms ook gewoon stoppen met graven. Niet iedere moeilijke gedachte hoeft geanalyseerd te worden en niet achter iedere worsteling zit een geestelijke oorzaak. Als de Heilige Geest iets in mijn leven wil aanwijzen, vertrouw ik erop dat Hij daar heel goed toe in staat is. Dan wil ik luisteren en handelen. Maar ik wil mijn leven niet doorbrengen met zoeken naar wat er misschien nog ergens verkeerd zit.

Mijn ogen horen uiteindelijk niet op de duisternis gericht te zijn, maar op Jezus.

Dat is wat we met deze module van De Donk Academy willen bereiken. Niet alleen mensen helpen om vrij te worden, maar vooral leren hoe ze daarna vrij kunnen leven.

En als je onderweg valt, blijf dan niet eindeloos analyseren waarom je gevallen bent. Pak aan wat aangepakt moet worden, ontvang genade en sta weer op.

Een bevrijdingservaring kan een moment zijn. Vrij leven duurt de rest van je leven.