Golden oldies

Groot geworden in een behouden eeuwen oude kerk. Een Ds. die een grote voorliefde had voor Johannes de Heer en Negro Spirituals. Mijn moeder speelde nagenoeg iedere zondag op het orgel, en deelde deze voorliefde. Tekstueel waren deze liederen voor mij chinees 2.0. Vaak best wel mooie melodieën, lekker meezingen, maar het deed me nagenoeg niets. En dan word je ouder en komen in de stormen des levens van jou of anderen die oude liederen weer boven borrelen. Bijzonder hoe of dat dat werkt. Je komt bij iemand en raakt in gesprek, en dan komen die aloude

woorden weer boven en mag je iemand daar mee bemoedigen. Een uur eerder had je dat bewuste lied als een soort achtergrondmuziek beluisterd, en nu, als het er toe doet raken de woorden jou en die ander tot op het bot. Als jij werkelijk interesse toont in de ander, dan mag je er op vertrouwen dat God jou helpt om de juiste woorden te spreken. En ja, dan kan het zomaar zijn dat je iemand die (bijna) nog nooit van Johannes de Heer heeft gehoord mag bemoedigen met de woorden van zo’n aloud lied. Dan gebeurt er wat, is God aan het werk. We zijn allemaal verschillend, we hebben allemaal verschillende dingen meegemaakt. Mooi om te merken dat God je inzet in Zijn Koningkrijk gewoon zoals je bent. Dan mag je die ander bemoedigen met de tekst van een 100 jarig lied, gewoon omdat ik daar iets mee heb. Misschien heb jij daar helemaal niks mee, en mag jij die ander bemoedigen met een bepaalde bijbeltekst, gewoon omdat je de tekst kent en een bepaalde betekenis voor je heeft. Dus ja, iets over het Evangelie delen volgens een script vind ik voor mij persoonlijk best wel ingewikkeld omdat dat volgens mij gekunsteld over komt. 1000 mensen: 1000 manieren Maarrrrr gelukkig 1 God die hierin altijd de regie neemt!